Voor een vriend, die er midden in viel....

Ze noemen het:

Stilte, Ruimte, Binnen, Atman, ‘Ik-ik’, Bewustzijn, Satori, Zijn, Aandacht, Kennendheid, Wie Ik ben, Leegte, Non-dualiteit, Verlichting, Zelfrealisatie, Geest, Gevoel, Onkenbare, Essentie van Werkelijkheid, Mystieke Unie, Boeddha, Silencio, Meditatie, Waarheid, Dzogchen, bewuste Aanwezigheid, Leven, Liefde, God, Allah, Nirvana, Leegte, Advaita Vedanta, Eén Smaak, Contemplatie, Ik ben die Ben, Silenzio, Eeuwigheid, Nu, Onkenbare, Samadhi, Nietsheid, Tao, Goddelijke Eenheid, Koninkrijk van Hemel, Essentie, Transpersoonlijk, Mystiek, Zelf, het Onbenoembare ??

Let even heel goed op.

Blijf er helemaal bij.

Een zachte, liefdevolle, innerlijke vrede en stilte zijn hier en nu aanwezig. Altijd en eeuwig in dit Moment. Het is altijd zo geweest en het zal altijd zo blijven. Het is altijd hier. Het is precies hier binnen in jou en rondom jou, een stilte, een leegte, een schijnbaar Niets, waaruit alles voortkomt, bestaat, en uiteindelijk in terugkeert.

Je kent dit. Je hebt dit gevoeld.

Ben je het vergeten?????....verwacht niet iets groots of verschrikkelijks.

Er is niets meer dan dit. Dit moment.

Je bent dit.

Dit is Waarheid.

Zo dichtbij.

Dit is geen sprookje.

Er is hier niets wat geheimzinnig is. Er zijn enkel deze woorden, deze letters op het beeldscherm en jou en de stilte. Dit is echt, nu.

Dit is precies Hier in jou, elk ogenblik van jouw leven.

Deze zuivere stilte ben je, de totaliteit van jouw Zijn. De stilte is jouw authentieke Zijn.

Maar zij beperkt zich niet tot jouw persoon.

Deze stilte staat het volledige heelal toe om te zijn.

Alle bestaan, alles wat is, alle materie en energie, alle gedachten bestaan in en worden omvat door deze stilte.

Dit is wat sommigen de Waarheid hebben genoemd, Oneindigheid, Werkelijkheid, Verlichting, Niets-heid, God, Grote of Heilige Geest, Ware Zelf, Ik ben, Bewustzijn en Liefde.

Dit is een geheim dat bestaat voorbij het denken, voorbij dat wat de menselijke hersenen volledig kunnen (be)grijpen. Als een prachtige diamant, kunnen wij slechts een paar facetten tegelijkertijd zien. Deze geheimzinnigheid is schijnbaar ver voorbij ons vermogen om Het te begrijpen, om het te weten. En toch is dit alles vervat in onze eigenlijke Zelf, en dit bevat eveneens ons. Wij die zijn…..

Het grootste wonder van dit alles is dat jij en ik –voor zover wij kunnen weten, als uitzondering op alle overige levensvormen op deze planeet- Nu bewust van deze werkelijkheid kunnen zijn.

Ja, je bent zich bewust van Dit, hoewel misschien je dit niet zo gelooft. Misschien heb je je dit nog niet gerealiseerd.

Dit Kennen van ons, dit Bewustzijn van te bestaan, is de stilte zelf.

Er is slechts dit.

Wij hebben duizenden jaren niet beseft of niet kunnen geloven dat Datgene wat wij werkelijk zijn, dichterbij is dan onze eigen adem en onze eigen hartslag.

Deze stilte doordringt alles en is de voorwaarde voor alle bestaan. De stilte staat ons toe om te zijn en om vrij te zijn.

Er is slechts dit.

Jij bent dit!

Alles wat je nodig hebt, alles waarnaar je zoekt, alles dat je hoopt en naar verlangt is vervat in deze stilte.

Een persoonlijke bewerking van de intro van Mark McCloskey op http://www.puresilence.org/

Photo: ©: This photo is public, Photo by Loonatic, www.Flickr.com

Leegte

Soms kan je in een Leegte zitten. Het geeft geen treurigheid, maar niets beweegt zich. Het lichaam heeft vrij genomen. Doet niets. Je ervaart een Niets, een Niet-Iets. Leegte. Ongrijpbaar, maar o zo dichtbij. Het verleden geeft geen aanstoot, nu zij doorzien is. De toekomst is onkenbaar, al zijn elementen er van nog in hoop vervat. Er valt hoegenaamd niets te doen, want er is niemand meer om wat te doen. En spontaan gebeurt (nog) maar heel erg weinig.

De zenmeester omarmt dit moment. Osho beschouwt het als een stilte voor de schepping van iets totaal anders dan het denken kan produceren. De uiteindelijke overgave nadert. De illusie van het Ego is doorzien. De illusie van de Doener is niet meer. Nu kan het Zijn de ontstane leegte in gaan vullen. Er is alleen maar wachten in het Nu en verblijven bij het moment van stilte.

Verleden...Heden...Toekomst

Heb je je ooit gerealiseerd dat het verleden alleen in jouw geest (d.i. denken & herinneren) bestaat? Nooit in werkelijkheid? Dat je nooit en nooit het verleden (al is het een nanoseconde geleden) kan aanraken? Dat die nanoseconde niet eens bestaat? Dat het altijd en altijd en altijd Heden is?

Datzelfde geldt voor de toekomst. De toekomst is er nog niet. Maar die komt er ook niet!!! Wat wij projecteren in een toekomst is louter denken. Niets anders. Je kan nooit leven in de toekomst. Straks is nooit dáár... De toekomst kan nooit werkelijkheid worden, want het is altijd heden: Nu.

De naald van de grammofoon kan alleen het kleine stukje van de groef -die hij nu aanraakt -weergeven.

Wij leven alleen Nu, er is alleen Nu leven, er is alleen Nu de ervaring van een Wereld en Nu alleen is een blik op het Universum mogelijk. Verleden en toekomst bestaan niet! Daar kunnen wij nooit zijn.

Maar wij zijn wel geneigd ons verleden met ons mee te dragen, omdat dat verleden gekend is. (hoewel..... zodra we echt goed kijken weten wij dat we maar erg weinig betrouwbare informatie over het verleden onthouden). Wij hopen verder op een betere, gezondere en rijkere toekomst. Maar dat zijn allemaal illusies! Allemaal gedachten.

Wij kunnen -en daar gaat het hier om- alleen leven in het heden, het is altijd Nu, altijd vandaag. Nu 'benne' we er.... Daar kunnen we nooit uit.

Wij gaan niet als een soort tijdstrein door een reeds bestaand landschap. Wij (als levend bewustzijn) blijven op dezelfde plek (hier en nu) en een immer veranderend leven (inclusief ons lichaam en onze persoonlijkheid) trekt continu als een film of droom aan ons voorbij. Er is alleen wat Nu is.

Wanneer Verleden en Toekomst illusies zijn.....wie of wat is dan werkelijk? In de zin van altijd werkelijk bestaand?

Dat is dat weten van bestaan. Onze aanwezigheid. We zijn er. Ik ben er. Nu. En wat kent, is leeg, is niet-iets. Buiten dualiteit. Onvindbaar, maar Nu duidelijk Bewust.

Dit is niet persoonlijk!

Een zelf-aandrijvende 2-takt hometrainer

Wanneer je denkt dit te lezen als individu (waarvan je denkt dat dit een autonoom, zelfstandig wezen met een eigen identiteit betreft), dan zal je de kern van de zoektocht nooit begrijpen. Tenzij Genade de hele rommel in één keer bij je opruimt.

De Taal weet het al: individu is afgeleid van in-di-vide: on-deel-bare, waarbij vide nog eens 'leeg' betekent. Met andere woorden, je bent niet verdeeld, afgescheiden van de wereld. Je kan niet eens zelfstandig bestaan. Je hebt als persoon het Heelal niet gemaakt, de Aarde niet gebakken, jouw eigen lichaam niet samengesteld en alle water en eten kan je ook niet zelf verzorgen. En toch meent menig-een dat hij of zij het allemaal zelf doet (vooral de successen!) en dat er een vrije wil bestaat.

Vergeet het maar.

Dus zodra er bij een mens het gevoel bestaat dat er 'meer' moet zijn dan dit materiële leven, is die impuls al 'gegeven'. Iets van binnen beweegt zich richting het willen kennen van de werkelijke Identiteit. De Russische mysticus Ouspensky noemt dat het proces van Zelfherinnering. Het Zelf wil zich weer in jou herkend hebben. Zoals het startpunt al geen persoonlijk proces is, is ook de aard en duur van de zoektocht geen resultaat van een individuele beslissing en inspanning.

De persoon doet het niet. De persoon is machteloos omdat er geen autonome persoon bestaat. Zoek deze maar eens op! Je treft 'buiten' een sterfelijk lichaam aan en wanneer je naar 'binnen' (in wezen is dit ook buiten) kijkt, tref je alleen gedachten en emoties aan, die ook maar gewoon hun gang gaan, en die zich niet aan jouw wil onderwerpen. Stop maar eens een minuut met denken, of stop onmiddellijk met woedend zijn. Je kan het niet.

'Jij' doet het niet. Jouw denken heeft geen enkele toegang tot zijn Oorzaak, het Onkenbare Zijn. Je kan gewoon absoluut niets doen. Iets anders moet in 'jou' in beweging komen en blijven, tot het Inzicht toeslaat dat er alleen onpersoonlijke Bewuste Aanwezigheid is, waarin alles gezien wordt, inclusief het lichaam, het denken en emoties. De vroegere 'Jij' dus......

Je bent in wezen dus Kennende Leegte (vide).

Bestaan

Het is in je

En het is om je heen

Maar er is geen ‘je’ of ‘jou’

Geen grens

Geen richting

Niet vóór, niet achter

Niet groot of klein

Het is overal en nergens

Het is geen ding, geen geur, geen kleur

Buiten elk begrip

Het is niet-Iets

Het is geen ervaring

En ook niet Dat-wat-ervaart

Onvindbaar en toch altijd aanwezig

Als Er-Zijn

En als Wéten van Er-Zijn

Maar zodra je kijkt

Maar zodra je er over gaat denken

Verbergt het zich voor eeuwig

Maar ervaart desondanks alles, wat aan jou voorbij trekt

Niet vóór of na

Geen tijd

Hier, maar niet als plaatsbepaling

Nu, maar niet als tijdsbepaling

Zoeken is dus zinloos

Gewoon Zijn, Ervaren, is de enige ‘zin’

Die standhoudt

Je Bent

Foto van: http://www.bigfoto.com/

Sterven tijdens het Leven.

De ironie van elk boek en elke website over Advaita en elke satsang is, dat er geen enkele lezer of bezoeker baat kan hebben bij de geboden uitleg, oefeningen of wijsheid.

Het gaat er niet om dat de lezer of de bezoeker méér van iets krijgt. Het is de bedoeling dat hij of zij compleet met lege handen komt te zitten. De doener komt aan zijn einde. De persoon zal -wanneer in Nu dan ook- uiteindelijk doorzien worden, als gevolg van het voortdurend er op gewezen te worden dat Aanwezigheid of Bewustzijn Datgene is wat altijd en immer Leeft en de eigen identiteit is.

Plots wordt 'men' zich bewust dat alles -waar men jaren in geïnvesteerd heeft, zich zorgen om gemaakt heeft en gekoesterd heeft- niet méér is dan louter een beeld in Bewustzijn. Ik zie de wereld inclusief mijzelf. De illusie van dagelijkse 'ik' als de centrale doener lost op en alleen het Zien blijft over als de bron van alle ervaring.

Wij weten dan dat wij geen mens zijn, maar Ervaren.

Het moment van dit Inzicht kan nooit worden afgedwongen, want er is nooit een onafhankelijke persoon geweest die wat kon doen.

Na deze schokkende ontdekking (ont-dekken: de bedekking van wat er al was wordt weggetrokken) kan de persoon niets meer. Alles wordt gedaan. Er is geen persoon meer die doet. Dat was altijd al zo, maar nu is er bewustzijn van dat Feit.

De wereld gaat gewoon door, lichaam en persoon blijven actief, maar toch is er iets fundamenteels veranderd.

En wat dat dan is, daar gaat deze Blog m.n. over....

Ben je er???

Een vraag aan jou, terwijl je nu naar het scherm kijkt:

"Ben je aanwezig?"
"Ben je bewust van jouw aanwezigheid?"

Kan je deze vragen ontkennend beantwoorden?

Nee, want je weet dat je bestaat, dat je er nu bent. Dit is wat je in wezen bent. Bewuste Aanwezigheid. Zij is er altijd. Ook in diepe slaap. Want er is een weten dat je goed geslapen hebt. Je verlangt zelfs naar een diepe droomloze slaap. Je gaat er kennelijk niet verloren. Je bent dan verlost van al die gedachten en emoties. Lekker jeZelf zijn!

Blijf bij dit gevoel er te zijn. Verlies je niet in de wereld om je heen. Zie dat het hele leven aan het Zien voorbij trekt. Niets van wat wordt ervaren is blijvend. Alleen jij, als Aanwezigheid, bent er altijd.

Dit is het einde van de zoektocht. Dit ene Inzicht, deze ene her-Kenning van jouw Aanwezigheid. Inzien dat het Kennen er altijd al was.

Meer valt niet te doen. Er valt niets te zoeken, want je bent al Aanwezig en Bewust. Er is geen apart (beperkt) bewustzijn aanwezig dat het alomvattende Bewustzijn moet zoeken en kan vinden. Jouw dagelijkse bewustzijn ìs al Dat.

Je hoeft nergens naar toe. Je Bent er al. Je bent altijd Hier, Nu. Waar je ook bent, jij bent het Waarnemen, Ervaren. Je bent niet in tijd en ruimte. Je kan dan ook nooit verloren gaan, of er uit vallen.

Niets kan nog gedaan worden. Het wereldse leven gaat gewoon door, maar jouw Aanwezigheid is niet meer de doener. De doener, jouw ego is niet de hoofdpersoon. Hij is doorzien als een verschijnsel in Bewustzijn. Het ego heeft geen zelfstandig bestaan. Zoek en vindt het ego. Je zult alleen gedachten aantreffen, herinneringen, gevoelens. Zij komen op en verdwijnen. Alles wat je ziet kan je nooit Zelf zijn. Altijd is dat Zien aanwezig als de voorwaarde voor alle beweging.

Het lijden wat wij ervaren, wordt ook doorzien. Er is zien van lijden. Zien kan zelf nooit lijden. De spiegel wordt niet beschadigd door datgene wat weerspiegeld wordt. Dit is bevrijding. De Poort heeft altijd opengestaan. Het ‘ik’ dat altijd gekoppeld was aan het tijdelijke lichaam en de immer veranderende persoon is nu het ‘Ik’ dat voor het Leven Zelf staat.